Follow Us

Copyright 2014 Brand Exponents All Rights Reserved

Excursie zelfvoorzienende zeecontainer in Voedseltuin

Met een klein groepje fietsen we van Delft naar Rotterdam onder leiding van Arie van Ziel, een ondernemende architect met een passie voor hergebruik. Het enthousiasme waarmee Arie onderweg al vertelt is erg aanstekelijk en ik ben inmiddels benieuwd naar onze bestemming.

 

We komen in Rotterdam aan en fietsen naar een industrieterrein aan de Keilehaven, Arie vertelt dat het industrieterrein een nieuwe bestemming gaat krijgen en dat het de bedoeling is dat het gebied binnen 15 jaar tot woongebied is ontwikkeld. De plek waar we uiteindelijk aankomen is een flinke lap grond welke direct als (grote) moestuin te herkennen valt en omringd is door industriële gebouwen.

 

‘De voedseltuin’, zoals het project heet, is een project waar vrijwilligers groente en fruit verbouwen die wordt geschonken aan ‘De voedselbank’ van Rotterdam. Helaas is het niet zo dat de tuin volledig kan voorzien in de behoefte van ‘De voedselbank’, maar wel een mooi steentje bijdraagt. We lopen het terrein op en direct valt op dat er niet zomaar rijtjes met gewassen staan, maar dat de gewassen (ogenschijnlijk) door elkaar heen staan. Ik zie een rij mais met daaronder pompoenen, een bed bonen afgezet met wortels, speels gevormde perken waar, naar zo lijkt het, symmetrie vermeden wordt. Hier en daar staan tuinzitjes gemaakt van pallet-hout.

 

Arie legt uit dat het principe waarmee hier voedsel verbouwd wordt permacultuur heet. Hierbij worden gewassen bij elkaar gezet die elkaar versterken. Dit kan bijvoorbeeld doordat het ene gewas zorgt voor meer stikstof in de grond, waar een ander gewas weer baat bij heeft, of doordat het ene gewas insecten aantrekt die zorgen voor bestuiving van het andere gewas en zo zijn er nog tal van voorbeelden te noemen.

 

Arie wijst naar het andere einde van de tuin waar we in de verte een groot wit gevaarte zien staan, met een paar grote glimmende panelen op het dak. Hij vertelt dat dit zijn kantoor is, ‘studio Content’ genaamd. Hij reist met zijn kantoor door het hele land en blijft telkens voor een periode van een half jaar of langer op een projectlocatie. In ruil voor zijn verblijf binnen zo’n project geeft hij dan iets terug in de vorm van ondersteuning, advies en daadwerkelijke bouw van veelal duurzame projecten verschillend van omvang.

 

Arie neemt ons eerst mee naar een koepelkas op het terrein, waar hij een van zijn eigen projecten binnen het project ‘De voedseltuin’ laat zien; de rocket stove! De rocket stove staat in een kas die momenteel als een soort van kantine voor de vrijwilligers van ‘De voedseltuin’  wordt gebruikt. In de winter dient de rocket stove als verwarming van de kas/kantine en mogelijk als kooktoestel. De rocket stove heeft een gat in de grond van zo’n 30 bij 30 cm waarin hout wordt gestookt. De warmte komt via een ondergrondse pijp terecht in een oliedrum. In de oliedrum is een schoorsteen gebouwd die zorgt voor de trek en een tweede verbranding van de gassen. Vanuit de oliedrum gaat onder de grond weer een pijp naar een schoorsteen buiten die de verbrande gassen afvoert. De rocket stove hoeft (afhankelijk van de buitentemperatuur) maar een uurtje of twee te branden om voldoende warmte te geven in de kas voor een hele dag of zelfs meerdere dagen.

 

Na het bezoekje aan de kas met de rocket stove wordt het tijd voor een bakje thee, hiervoor neemt Arie ons mee naar zijn kantoor, ‘studio Content’. Dichterbij wordt duidelijk dat het kantoor een grote zeecontainer is, eentje van 40 foot (zo’n 12 meter) vertelt hij. Op het dak staan twee grote zonnecollectoren en een tweetal zonnepanelen. Arie vertelt dat hij het belangrijk vindt om duurzame technieken zelf uit te proberen, door ze in gebruik te nemen. Het betreffen allemaal installaties die door consumenten aangeschaft en gebruikt zouden kunnen worden.  Ook vindt hij het belangrijk dat de technieken zo transparant mogelijk worden aangelegd, met andere woorden, dat duidelijk zichtbaar is hoe de apparatuur is aangesloten en functioneert.

 

Eenmaal binnen aan de thee vertelt Arie over de verschillende systemen in zijn container, zo vangt hij water op het dak van de container dat vervolgens door een waterzuiveringssysteem heen gaat (op basis van omgekeerde osmose) om vervolgens als drinkwater gebruikt te kunnen worden. Het verwarmingssysteem in de container werkt op basis van zonnecollectoren, welke na enkele warmtewisselingen de vloer via een 250 meter lang buizenstelsel verwarmt. Ook is er een tweede warmtesysteem, dat de warmte uit een composthoop haalt en teruggeeft aan het systeem. Een composthoop warmt op tot tussen de 45 en 60 graden tijdens het composteringsproces. Een stelsel van buizen gevuld met water loopt door de composthoop, het water hierin wordt opgewarmd en vervolgens in het verwarmingssysteem middels warmtewisseling als warmte vrijgegeven in de container.

 

Ook is er in de zeecontainer gedacht aan een sanitaire voorziening, in de vorm van een droogtoilet (zaagseltoilet) . Dit toilet vangt de uitwerpselen op, waarna er houtsnippers aan toe worden gevoegd om vervolgens eveneens te gaan composteren. Arie wil in de toekomst uit dit systeem ook gas gaan winnen om op te kunnen koken, om zo de zelfvoorzienende zeecontainer verder te optimaliseren.

 

Na een rondje langs de composthopen van de voedseltuin, met daarbij nog wat achtergronden over het composteringsproces kwamen we aan het einde van de excursie, gevuld met interessante technieken, leuke achtergronden en vol inspiratie. Arie bedankt!


verhuishuis – moving house

Opdrachtgever Bob Baars vroeg studio Content een jaar geleden een nieuwe energiezuinige woning te ontwerpen. Het programma van eisen was tamelijk bijzonder:

  • houtconstructie die in Nederland geprefabriceerd kan worden
  • draagconstructie bestaande uit enkele 2e hands zeecontainers
  • badkamer en toilet kant-en-klaar ingebouwd in de containers
  • de gehele constructie incl. gevels en dak inpakken en meenemen
  • alle meubels en huisraad inpakken en verhuizen
  • in het buitenland op een minimale fundering te plaatsen
  • uitpakken, opbouwen, inrichten en er in gaan wonen

Hiermee is een eerste schetsontwerp gemaakt voor het ‘verhuishuis’ (of in het Engels a ‘moving house’); een huis dat gemaakt is om mee te verhuizen of zelfs te emigreren!
Het ontwerp bevat de mogelijkheid om nagenoeg energie neutraal gebouwd en gebruikt te worden.

Momenteel wordt gewerkt aan de technische uitwerking en na realisatie van dit eerste project biedt het de mogelijkheid om meer van dergelijke woningen te bouwen.

ontwerp-v2-vv-zo-600p

ontwerp-v2-oh-zo-600p

 

ontwerp v2 bg 600p

 


kookstudio

Sinds begin 2013 wordt er af en toe een verse maaltijd bereid in de nieuwe keuken van studio Content. Een fotoverslag van de keuken en de lekkerste gerechten.

Naast zelf geproduceerd mineraalwater is er ook koud en warm afwaswater beschikbaar.

Met de eerste verse groenten uit de Belcrum Boerderij (de moestuinen in bigbags rondom Belcrum Beach) werd een Indonesische snijbietsoep bereid. Als voorafje waren er ook al verse radijsjes gesignaleerd.

De eerste groentes in de Belcrum Boerderij kunnen worden geoogst.

De snijbiet is de eerste groente die voorzichtig geoogst kan worden.

De snijbietsoep laat zich goed smaken!

Belcrum boerin Bregt Leyendeckers toont de allereerste oogst.


Een verplaatsbaar huis

Ieder mens laat zijn sporen na op deze aarde. Onze voetafdruk is afhankelijk van wat we doen en hoe we leven. De keuzes die je maakt hebben gevolgen voor de omgeving, soms ten goede, soms ook niet.

We leven op de grond en ademen de lucht en gebruiken het water dat uit de hemel regent. Ons leven bevindt zich letterlijk tussen hemel en aarde. Daardoor ben ik gefascineerd. Daarom wil ik onderzoeken hoe de verschillende aspecten van ons dagelijks leven zich tot elkaar verhouden.

  • Hoeveel ruimte heb je als persoon nodig?
  • Hoeveel water en hoeveel aarde?
  • Hoeveel energie en warmte?
  • Hoe relateren deze tot elkaar?

De afgelopen jaren ben ik op zoek geweest naar een plek om te wonen en te leven. Voorlopig wil ik mij nog niet aan één plaats binden, maar ik wil wel graag een eigen plek, iets dat ik thuis kan noemen. Daarom is het plan ontstaan een verplaatsbaar huis te ontwikkelen en te bouwen. Een eigen huis, maar niet op één plaats.

Een verplaatsbaar huis is de ideale casus om mijn onderzoek te starten. Het wordt precies groot genoeg voor één persoon. Met genoeg ruimte van binnen, genoeg oppervlak om water en (zonne)energie te verzamelen aan de bovenkant en het neemt precies de benodigde voetafdruk op de aarde in beslag aan de onderkant. In theorie kan het op elke plek staan, mits aangepast aan het klimaat. Omdat ik uit Nederland kom, het goed ken en het klimaat een interessante variatie heeft door het jaar heen, wordt het eerste ontwerp hierop gebasseerd.

Een onderzoek alleen is niet genoeg. Om deze casus te testen ga ik het verplaatsbare huis écht bouwen. Ik ben geïnspireerd door Michael Reynolds‘ film Garbage Warrior (2008) en zijn ideeën om ideële zelf-voorzienende huizen te testen door ze te bouwen. Hij gelooft dat het ontdekken van nieuwe technieken en het opdoen van nieuwe kennis alleen versneld kan worden door te doen en niet alleen te denken. Door dingen te testen verkrijg je inzichten die je niet door alleen te denken kan verkrijgen; praktische kennis, gegrond in de werkelijkheid. Ik geloof in deze strategie en daarom ga ik beginnen met bouwen

Op deze website laat ik de ontdekkingen zien. Het kan een archief en handleiding worden voor anderen die een vergelijkbaar project willen doen. Daarmee hoop ik de wereld iets terug te geven in ruil voor alle informatie die anderen beschikbaar stellen via het internet etc. Ik zal zoveel mogelijk proberen om ook door te verwijzen naar de bronnen die ik gebruik in dit onderzoek en de verkregen resultaten zo objectief mogelijk weergeven. Veel tests zullen dingen zijn die iedereen zelf ook thuis kan doen, de werkwijze probeer ik zo simpel mogelijk te houden, zodat het makkelijk reproduceerbaar is voor anderen. Het zal ongetwijfeld interessant worden en ik hoop met een succesvol resultaat.

Wish me luck!