Follow Us

Copyright 2014 Brand Exponents All Rights Reserved

Biomeiler bij Amsterdam succesvol gebouwd in record tempo

Maandag 16 maart 2015 is in Abcoude bij de biologische boerderij de Hartstocht een 150 kubieke meter biomeiler gerealiseerd. Om een idee te geven, hij is 8 meter in doorsnee, 3m hoog en goed voor 15-20 Kw. Het geheel is ingepakt in riet en wilgentakken om het beter in de omgeving te laten passen. Niet alleen het oer Hollandse landschap aan de Gein, ook de “Hollandse” yurts op het terrein hebben dezelfde ronde vorm als de biomeiler, en passen daarom goed bij elkaar.

De bouw van deze biomeiler is gedaan in de vorm van een workshop die werd bijgewoond door de medewerkers van de Amsterdamse Hortus en medewerkers van Artis en het Amsterdamse bos. Behalve het bouwen zelf waren er enige theorie sessies gegeven door de architect en biomeiler expert Arie van Ziel.

Wil je meer hierover lezen? Neem een kijkje op de biomeiler website.


biomeiler (compostverwarming)

Een biomeiler is een grote composthoop waaruit warmte wordt onttrokken die nuttig gebruikt kan worden. Bacteriën breken houtsnippers af tot houtcompost die zeer voedzaam is voor planten. Bij deze omzetting komt veel warmte vrij (tot 60 graden) die benut kan worden. Met een warmtewisselaar van kunststof slangen waar water door gepompt wordt kan de warmte naar een woning of opslagvat getransporteerd worden. Het belangrijkste is natuurlijk dat een biomeiler in een jaar meer als honderd kuub hoogwaardige houtcompost produceert, die je kunt gebruiken om de grond te verbeteren voor voedselproductie.

Bekijk nu de prachtige biomeiler instructie video, gemaakt door Wout Boekeloo en Peter Jan Brouwer.

Lees hier meer over compostverwarminggoogle ‘compost heating’ of bekijk filmpjes op youtube

De opbouw is heel simpel en low-tech, maar in de afgelopen jaren is veel ervaring opgedaan door het Duitse bedrijf Native Power om de opbouw en afbraak makkelijker en sneller te maken. Ook studio Content heeft de nodige ervaring; in 2011 werd het mobiele kantoor verwarmd met een bijzondere versie van een biomeiler. Lees op deze site meer over de opbouw, achtergrond en resultaten van die biomeiler.

In de loop van 2015 starten we stichting Native Power Nederland.

Binnenkort (in maart en april) volgen er meerdere workshops biomeiler bouwen in Nederland. Op deze site vindt u de actuele planning en meer informatie.

Als eerste activiteit hebben we in Rotterdam een workshop biomeiler bouwen georganiseerd:

Rotterdamse biomeiler (compostverwarming)

o.l.v. Heiner Cuhls (Duits en internationaal biomeiler expert)
donderdag 4 december 2014 9:00 – 17:00
Voedseltuin Rotterdam, Keilestraat 5
bijdrage: €100,- p.p.

resultaten van de workshop: zie facebook

Meer informatie: biomeiler.nl of native-power.nl
Bezichtiging? Maak een afspraak of ga op eigen initiatief kijken, De Voedseltuin is openbaar toegankelijk en er is koffie van maandag t/m donderdag.
Een biomeiler is een grote composthoop waaruit warmte wordt onttrokken die nuttig gebruikt kan worden. Bacteriën breken houtsnippers af tot houtcompost die zeer voedzaam is voor planten. Bij deze omzetting komt veel warmte vrij (tot 60 graden) die benut kan worden. Met een warmtewisselaar van kunststof slangen waar water door gepompt wordt kan de warmte naar een woning of opslagvat getransporteerd worden. De opbouw is heel simpel en low-tech, maar in de afgelopen jaren is veel ervaring opgedaan door het Duitse bedrijf Native Power om de opbouw en afbraak makkelijker en sneller te maken. Deze workshop is tegelijk de start en eerste activiteit van Native Power Nederland.

Tijdens de workshop gaan we een biomeiler bouwen voor de De Voedseltuin, een permacultuur project waar groente wordt gekweekt voor de Voedselbank. Hiervoor is natuurlijk een grote hoeveelheid compost nodig om de grond te verbeteren, met een biomeiler produceer je in een jaar meer als honderd kuub hoogwaardige houtcompost. De warmte van de biomeiler wordt gebruikt voor het verwarmen van de kas waar jong plantgoed voor de tuin wordt gekweekt.

Alle materialen en gereedschappen zijn aanwezig. We beginnen met koffie/thee en een stukje theorie waarna we in samenwerking de biomeiler opbouwen. Het duurt enkele dagen voordat debiomeiler op temperatuur is, maar we maken een week van te voren alvast een klein hoopje zodat de deelnemers de vrijkomende warmte op de dag zelf ook kunnen voelen. Voor deelnemers die het leuk vinden om meer te leren en nog even na te praten gaan we, op eigen kosten, dineren in een restaurant in de buurt.

Voor wie het financieel niet zo ruim heeft, is er met opgaaf van reden 40% korting mogelijk.
De volledige bijdrage komt ten goede van de workshop en stichting De Voedseltuin.

Deze workshop wordt georganiseerd door studio Content en Moestuinman in samenwerking met de Voedseltuin Rotterdam. Studio Content is een architectenbureau en werkt op het snijvlak van huisvesting en voeding, vaak met natuurlijke (bouw)materialen en compost. Het mobiele kantoor van studio Content is werd in de winter van 2011 verwarmd door een biomeiler. Moestuinman is een permacultuur en voedselbos expert.

 


mobiele composthoop en restmaterialen opslag

Het strand van Belcum Beach in Breda is deze zomer slechts voor de helft aangelegd. Daarom stond studio Content vooralsnog een stukje verderop in de leegte van het oude industrieterrein. De directe omgeving werd nog niet gebruikt, behalve dan door de woekerende bramen die elke kier in het asfalt vinden. Maar daar komt nu verandering in.

proberen en aanpassen, pallet-bouw zonder te zagen

Rondom de studio wordt een workshop plein gebouwd met andere containers en een opslagplek voor verzamelde restmaterialen. De afgelopen dagen zijn we begonnen met de eerste delen. Restmateriaal bouw pur-sang, zonder zaag, slechts gewapend met twee schroeftollen, je door het materiaal laten leiden en het gebruiken in z’n oorspronkelijke vorm. Een opslag van 12m lang (een soort houten container) en een mobiele composthoop (want als het composttoilet vol is, moet het ook ergens heen).

Een schuin dak? Geen probleem met deze kant-en-klare schuine plaatmateriaal pallets


Een doorkijkje langs de nieuwe restmaterialen opslag naar het toekomstige workshop terrein.


Na het harde werk een welverdiende maaltijd, natuurlijk uit de keuken van studio Content.


Het duurt even, maar met al dat eten komt het moment altijd: een volle bak compost.


Een nieuwe verplaatsbare composthoop van pallets, met regendakje.



De nu nog lege composthoop kan gevuld worden met de toiletinhoud en groenafval.


kantoor met compostverwarming

Begin 2012 heeft studio Content bekendheid verworven door het eerste Nederlandse experiment met ruimteverwarming op basis van compostering.

Voorafgaand aan het experiment is erover geschreven door Rinske Bijl in het tijdschrift Genoeg en Marcia Jansen in de Gelderlander. Over de opbouw van het verwarmingsysteem kun je meer lezen bij ‘De Tielse Composthoop‘ en over het gebruikte principe op de pagina over compostverwarming. De resultaten van het experiment in de winter van 2011/2012 worden hieronder beschreven.

40ft zeecontainer (studio Content) op de composthoop, de helft boven het maaiveld is geïsoleerd met strobalen en aarde

40ft zeecontainer (studio Content) op de composthoop, de helft boven het maaiveld is geïsoleerd met strobalen en aarde

De composthoop bestond uit 30m3 verse houtsnippers, met daarin 240m dampdichte PErt 16x2mm vloerverwarmingsslang als warmtewisselaar. De slang is geplaatst in 12 spiralen met een diameter van 0,8-1,0m in sets van 2 gecombineerd tot 6 parallelle circuits. Door de slangen werd koelvloeistof (zoals in een automotor) gepompt met een snelheid van +- 2l/minuut. Rondom is de composthoop geïsoleerd met strobalen en deels in de grond geplaatst. Op de bovenzijde stond studio Content, een 40ft stalen zeecontainer, zonder verdere isolatie.

verdeler compostverwarming

verdeler compostverwarming

Het temperatuursverloop in de compost is met de hand gemeten door steeds met een stok een gat van +- 1m diep te steken op verschillende plaatsen in de zijkant van de hoop en hierin een lange thermometer te steken. Deze meting is uiteraard zeer onnauwkeurig en geeft slechts een indicatie van de werkelijke temperatuur. Gezien het beschikbare materiaal was dit op dat moment de enige methode. Op verschillende plaatsen en op verschillende tijden gaf dit een variërend resultaat, maar over het algemeen was de temperatuur zeer constant, hieronder meer.
Preciezer kon de temperatuur gemeten worden van het water dat door de leidingen werd gepompt. Binnen in de studio was een temperatuur (en druk) meter geïnstalleerd op zowel de aanvoer- als retourleiding. Er dient in ogenschouw genomen te worden dat de stalen verdeler van de leidingen buiten niet geïsoleerd is, omdat het water zich slechts korte tijd hierin bevindt. Bovendien kon aan deze verdeler (zie foto) met de hand steeds gemakkelijk de globale temperatuur worden gevoeld.

temperatuurmeting op 3 februari 2012 in de sneeuw

temperatuurmeting op 3 februari 2012 in de sneeuw

watertemperatuur retourleiding compost

watertemperatuur retourleiding compost

De temperatuur van de compost steeg enkele dagen na de aanleg naar 38 graden Celsius, dat is gebruikelijk bij verse houtsnippers, ook in een kleine hoop wordt het al snel 40°C. In de weken na het plaatsen van de container schommelde de temperatuur tussen 38 en 40°C. Er werd toen nog geen warmte afgetapt voor de verwarming (i.v.m. het ontbreken van zonne-energie voor het aandrijven van de pomp).

studio Content - composthoop resultaten 2011-2012

Om de meetgegevens samen te vatten heb ik bovenstaand schema gemaakt, dat weliswaar de subtiele veranderingen in plaats en tijdstip van meten niet laat zien, maar wel een globaal overzicht geeft. De minimale en maximale waarden zijn zowel variaties tussen verschillende dagen, variaties tussen ochtend, middag of avond als variaties in plaats van meten in de 12 meter lange composthoop. Hieronder volgt een beschrijving in meer detail met beelden van het variërende uiterlijk van de composthoop tijdens de maanden van het experiment.

Een prachtige regenboog met midwinter geeft het startsein voor het experiment met compostverwarming

Een prachtige regenboog met midwinter geeft het startsein voor het experiment met compostverwarming

In januari 2012, drie maanden na het begin van de test is er voor het eerst warmte afgetapt uit de hoop. Dit was nog sporadisch en slechts voor korte perioden (met een losse accu). De temperatuur in de compost zakte soms tot 36°C, maar er was geen duidelijk verband te herkennen tussen het gebruiken van de warmte en de afkoeling. Ook was er geen helder verband met de buitentemperatuur. De temperatuurschommelingen in de compost leken nogal willekeurig, dit kan echter te maken hebben gehad met de weinige metingen. Het verschil op verschillende plekken was doorgaans groter dan tussen verschillende dagen en of al dan niet de warmtepomp draaide.

De winterse kou in februari levert behalve goede omgevingsfactoren voor de test ook mooie plaatjes op

De winterse kou in februari levert behalve goede omgevingsfactoren voor de test ook mooie plaatjes op

De buitentemperatuur zakte in februari tot onder het vriespunt en zelfs enkele dagen tot -18°C in de nacht. De micro-organismen in de compost leken hier weinig last van te ondervinden; op sommige dagen zakte de temperatuur tot 34°C, maar soms was de temperatuur tegelijkertijd op andere plekken in de hoop nog steeds 40°C. Ook direct ’s morgens of bij het vallen van de nacht bleef de temperatuur in de compost vaak 38-40°C als dat in de middag ook zo was op dezelfde plek.

krokussen nabij de rand van de container tonen de constante warmte die vrij komt uit de compost

krokussen nabij de rand van de container tonen de constante warmte die vrij komt uit de compost

Van februari tot en met mei heeft de pomp nagenoeg constant gedraaid (dag én nacht). Er zat enige fluctuatie in de retourtemperatuur van het ‘koelwater’, maar doorgaans lag de temperatuur rond de 26°C. Het water werd in de container rondgepompt door eveneens 240m vloerverwarmingslang, daar verdeeld in 4 paralelle circuits. De binnentemperatuur in de container varieerde sterk door de variatie in buitentemperatuur, waardoor de aanvoertemperatuur van het water naar de compost eveneens varieerde tussen 10 en 20°C. Doorgaans was de ‘vloerverwarming’ in staat om de luchttemperatuur in de container tot +- 10° warmer dan de buitentemperatuur te verwarmen. Een goede voorverwarming, maar als enige systeem niet afdoende op winterse dagen en zeker niet betrouwbaar of regelbaar.

op 23 maart 2012 gaf de compostthermometer 40°C aan, op andere dagen meestal 38°C

op 23 maart 2012 gaf de compostthermometer 40°C aan, op andere dagen meestal 38°C

In maart bleef de temperatuurvariatie in de compost vergelijkbaar met februari, ondanks (of dankzij?) een (veel) hogere buitentemperatuur; ook ’s nachts weer steevast boven het vriespunt. Maxima van 40°C heb ik slechts sporadisch gemeten, meestal was de temperatuur in de compost rond 38°C en plaatselijk soms slechts 34°C.

Begin april zijn er naast voorjaarsbloemen ook voorbereidingen getroffen voor een kleine groentetuin op de composthoop

Begin april zijn er naast voorjaarsbloemen ook voorbereidingen getroffen voor een kleine groentetuin op de composthoop

Half april begon de composttemperatuur voor het eerst drastisch te dalen; soms tot slechts 20°C bij een vergelijkbare buitentemperatuur. Gek genoeg was deze daling niet direct merkbaar in de retourtemperatuur van het rondgepompte water, blijkbaar produceerde de compost in het midden nog behoorlijk veel warmte toen de randen al afkoelden. Een ander opvallend verschijnsel waren voor het eerst plaatselijke metingen boven 40°C, tot 44°C en een enkele keer 46°C. Het zou kunnen dat de compostering op sommige plaatsen inmiddels een meer ideale samenstelling van voedsel en micro-oraganismen had bereikt, maar het blijft giswerk om hier met zekerheid iets over vast te stellen.

In mei begon de zon z'n werk te doen en werden de eerste bladgewassen zoals melde en rode zuring oogstrijp

In mei begon de zon z’n werk te doen en werden de eerste bladgewassen zoals melde en rode zuring oogstrijp

Zelfs in mei, zes maanden na de opbouw, was de compost nog plaatselijk 38°C en kon er een constante stroom water van 20°C of warmer uit worden getapt. Na het verwijderen van de container en het afbreken van de composthoop op sommige plaatsen nog flink warmte geproduceerd te worden. Ook was direct zichtbaar dat op veel plaatsen de compostering niet volledig was verlopen en op maar weinig plekken de houtsnippers waren veranderd in een fijne mulch. Ik vermoed dat dit afhankelijk is van de variatie in samenstelling (koostof- en stikstofhoudend materiaal), de vochtigheid en de zuurstoftoevoer.

 

De composthoop na het verwijderen van de studio; een platte zachte massa met de geur en het uiterlijk van ruwe bosgrond

De composthoop na het verwijderen van de studio; een platte zachte massa met de geur en het uiterlijk van ruwe bosgrond

Concluderend kan ik bevestigen dat een composthoop van 30m3 gedurende 6 maanden warmte kan leveren die overdraagbaar is middels een warmtewisselaar en een substantiële bijdrage kan hebben aan de ruimteverwarming van een kleine ruimte. Het vergt nog veel verbeteringen om optimaal van de beschikbare energie gebruik te maken en tegelijkertijd een goede compost te bekomen.

De open composthoop ruim een maand na verwijderen van de container, met rijke begroeiing begin juli

De open composthoop ruim een maand na verwijderen van de container, met rijke begroeiing begin juli

Verbeteringen die ik zou voorstellen voor een volgend test-project:

  • betere samenstelling (verhouding koolstof en stikstof) van het te composteren materiaal
  • meer en regelbare zuurstoftoevoer
  • vochtgehalte meter en regelbare watertoevoer
  • vaste en preciezere meetapparatuur voor constante metingen op meerdere vaste plaatsen
  • doorstroommeter (l/minuut) in de aanvoer/retour leiding met continu temperatuurmeting

 


De Tielse composthoop

Zoals al geschreven werd op de voorpagina van de Gelderlander editie Rivierenland van 28 september 2011, zou er op landgoed Thedinghsweert in Tiel een composthoop gebouwd worden waar het verplaatsbare kantoor bovenop kan staan. In totaal is er drie zaterdagen met veel enthousiaste bewoners en een zondag met familie gewerkt aan een prachtige warme hoop houtsnipper compost, gereed voor de container.

5 november 2011 – landdag Thedinghsweert
De basis voor de composthoop is gelegd tijdens de nationale landwerkdag op zaterdag 5 november. In de eerste plaats is de composthoop bedoeld om een groot deel van het snoeiafval van het landgoed te verwerken tot iets nuttigs. Maar al dat hout moet natuurlijk nog wel gesnoeid worden. Met man en macht is de hele dag lang gewerkt tot we gezamenlijk met zo’n 60 mensen konden aanschuiven voor een heerlijke avondmaaltijd.
Een deel van de takken (dik, recht en zonder zijtakken) kon gebruikt worden voor het beschoeien van de sloten rondom het landgoed. De dunne twijgjes werden opgebost en als vulling gebruikt voor de beschoeiing. Het grootste deel van het snoeihout, met name uit de houtwal die al jaren niet was bijgewerkt, is moeilijk te gebruiken voor iets nuttigs. Deze takken zijn in grote bossen op nog grotere hopen gelegd nabij de plek waar de composthoop moest komen. Op de foto’s is goed zichtbaar om hoeveel hout het gaat.

12 en 19 november 2011 – snipperen
In twee zaterdagen is al het snoeihout met behulp van een grote snippermachine verwerkt tot een mengsel van kleine en grote stukjes. Beide dagen hebben we met een groep van rond de vijf personen de takken aangesleept en gevoerd aan de graaiende kiezen van de versnipperaar. Met foto’s is de indrukwekkende kracht van de machine moeilijk uit te drukken, daarom hieronder twee filmpjes van de verschillende snipper dagen. Zonder moeite worden bomen tot een doorsnede van 20 centimeter inclusief zijtakken in 30 seconden verwerkt tot snippertjes van 10-20mm. In totaal is op beide dagen ruim 24m3 snippers geproduceerd van naar schatting 120m3 opgestapeld snoeihout, dus ongeveer in een verhouding 1:5.

Op de ochtend van de eerste snipperdag is door de graafmachine, die toch bezig was om de sloten rondom het landgoed schoon te maken, ook een lange sleuf van 12x2m en ongeveer een halve meter diep gegraven. Na de eerste dag kon het gehele gat gevuld worden met verse snippers. Al na een paar dagen begon de bak te stomen door de warmte die binnenin ontstond. De vele suikers en het hoge vochtgehalte van het verse snoeihout vormen een ideale voedingsbron voor alle micro-organismen. Tijdens de tweede snipperdag heb ik een klein gat gegraven in de snippers van de vorige week, de stoom dampte warm in m’n gezicht en het hout was al helemaal grijs uitgeslagen door de schimmels die erin groeiden. Een flinke greep snippers in m’n blote handen voelde zo warm dat ik het haast niet kon vasthouden. Helaas had ik geen thermometer voorhanden om preciezere resultaten te kunnen geven.

Op de tweede zaterdag hebben we ook de koemest uit de potstal op het landgoed verwijderd en gemengde met de houtsnippers van die dag. Ongeveer 6m3 mest en 12m3 snippers geeft een verhouding van 1:2, tezamen met alle snippers ongeveer 1:4. De mest bestond uit stro dat de afgelopen maanden op de vloer van de stal gelegen heeft met de gedroogde uitwerpselen van drie koeien.
Van dichtbij zien houtsnippers er allemaal anders uit, afhankelijk van de houtsoort, de hardheid en het formaat van de snippers. De geur is heerlijk en het is werkelijk genieten om te werken met dit natuurlijke materiaal, het is bijna zonde om het straks in te pakken en onder de studio te verbergen. Om een indruk te geven van het type snippers dat gebruikt is voor deze composthoop, heb ik hieronder een aantal foto’s geplaatst van de verschillende soorten op mijn hand voor een idee van de grootte.


20 november 2011 – slangen leggen
Om later de warmte van de compost (die nu al goed voelbaar was) te kunnen gebruiken hebben we slangen in de hoop aangebracht. Een gezellig zondagmiddag uitje met de familie gaf mij de hulp om vlot de helft van een rol met een halve kilometer slang tussen de snippers te stoppen. Ondanks het frisse herfstweer gingen de jassen en truien al snel uit, want werkend bovenop een berg met stomende compost krijg je het erg warm. Door de dichte mist in de omgeving kreeg je haast het gevoel dat de warme stoom rondom ons bleef hangen. Het was een heel bijzondere ervaring, zeker ook door het gemoedelijke teamwork met het gezin.

De slang is 16x2mm vloerverwarmingsbuis van Polyethyleen (pe-rt) dat bestand is tegen hoge temperaturen en chemische stoffen, bovendien is de buis diffusiedicht, wat betekend dat er geen zuurstof in het stromende water terecht kan komen. Door de slang in spiralen van onder naar boven te leggen, wordt voor een optimale warmteoverdracht gezorgd. Er liggen zes circuits van 40 meter slang in steeds twee spiralen door de compost, dus in totaal 12 spiralen. Elke spiraal heeft een doorsnede van ongeveer 0,8-1,0m en windingen elke 0,2m hoogte. Afhankelijk van de hoeveelheid slang die nodig was om naar het aansluitpunt in het midden van de composthoop te gaan, zijn er 5 of 6 windingen per spiraal gemaakt. Omdat de slang van zichzelf in een spiraal blijft zitten is er gekozen voor deze layout, hiermee wordt niet geheel gelijkmatig alle compost bereikt, maar de meeste warmte bevindt zich in het midden van de hoop. Het zou de moeite waard zijn om elk jaar bij een nieuwe composthoop een andere layout te testen.

Rondom de bak met houtsnippers hebben we een rand van 28 strobalen (1,2×0,4×0,6m) gezet, als voorbereiding op het toevoegen van de overige snippers. Deze strobalen zorgen deels dat de compost enigszins in model blijft door aan de buitenkant een aarden wal aan te brengen, maar voornamelijk isoleren ze het deel van de hoop dat boven de grond uit steekt, zodat de warmte minder makkelijk ontsnapt. Omdat de spiralen in de volledige hoogte van de composthoop gelegd zijn, hebben we kleine hopen snippers gemaakt op het maaiveld niveau waar de slang omheen ligt. In de week na het aanbrengen van de slang is de bak verder afgevuld met het tweede deel van de snippers, gemengd met de koemest. Tegelijkertijd is rondom een helling gemaakt van de aarde die uit het gat in de grond gekomen was. Hierdoor wordt de compost op z’n plek gehouden en vrijwel geheel aan het zicht onttrokken. Als straks de studio erop staat is en niets meer van te zien, maar des te meer te voelen.


Composteren kun je leren

13 juli 2011

Vandaag ben ik begonnen aan een test composthoop. Geïnspireerd door het enthousiasme van One Straw Rob ben ik gewoon eens begonnen met een test versie van de jaarlijkse composthoop die het verplaatsbare huis zal verwarmen in de winter. De meeste warmte uit compost komt aan de bovenkant uit een composthoop, dus als je daar een huis bovenop zet, heb je ‘gratis’ vloerverwarming.

Op deze pagina de vorderingen van de opbouw en resultaten van de test opstelling.

Het plan (of ontwerp)

De composthoop valt deels in de aarde, omdat de grond goed isoleert en ook in de winter een basis temperatuur heeft van ongeveer 12°C. Ook wordt de hoop dan niet te hoog boven het maaiveld, wat natuurlijk ideaal is om er een huis bovenop te zetten.
Rondom wordt de hoop geïsoleerd met strobalen en voor deze test aan de bovenzijde ook. In het midden van de hoop komt een waterleiding te liggen in spiralen van onder naar boven. De leiding is van speciaal warmtegeleidend materiaal om een goede warmte overdracht te bevorderen. Het water in de leiding kan gebruikt worden om 1) te meten hoe warm de composthoop van binnen is, 2) de composthoop te verwarmen voor een snellere opstartfase en 3) warmte uit de compost te onttrekken voor gebruik in huis of om de composthoop af te koelen. Deze test opstelling maak ik rond om een zo compact mogelijke composthoop te krijgen, de warmte wordt dan het meest geconcentreerd. Het gat in de grond heeft een diameter van 8 voet oftwel 2,4m (mijn laarzen zijn precies 0,3m). Dit formaat is vrij klein voor een goed werkende composthoop, maar voor deze test wil ik juist zien of het ook op kleine schaal werkt. Het gat is ongeveer 0,4m diep (de bedoeling was 0,3m maar ik was een beetje enthousiast met graven ;). Het graven kostte me ongeveer 4 uur, daarbij meegenomen dat ik een grote boomwortel heb weggehakt en uitgegraven wat veel extra werk was. Het is dus raadzaam om in het vervolg goed na te denken over de plaats.

 

21 juli 2011

De eerste laag houtsnippers is gemaakt van snoeihout uit de tuin. Met de hulp van Piers en een gehuurde takkenversnipperaar hebben we een laag van ongeveer 0,2m houtsnippers geproduceerd. Het hout is van verschillende bomen en struiken die toe waren aan een snoeibeurt; in volgorde van veel naar weinig: vlier (vers en gedroogd), hazelaar (per ongeluk ook één tak met noten) , es (vers), els (vers) en wat gedroogde stronken van braamstruiken. In totaal schat ik dat we 10m3 aan takken hebben verwerkt (als je er een hoop van zou maken). De versnipperaar kon takken aan tot 60mm en maakte behoorlijk fijne stukjes van 10-15mm, dus eigenlijk te klein voor een goede composthoop. Voor de onderste laag is het denk ik niet erg, dan wordt het makkelijk lekker warm en ook omdat deze test opstelling best sneller mag composteren (2 á 3, in plaats van 6 maanden).
De hoeveelheid werk viel behoorlijk tegen. Voor 1m3 (1,2m^2*pi*0,2m) snippers zijn we met 2 mensen ruim 5 uur bezig geweest, dus 10 manuren, inclusief snoeiwerk. Het ophalen en wegbrengen van de gehuurde versnipperaar niet meegeteld. Behalve de versnipperaar hadden we nog allerlei ander gereedschap nodig: twee snoeischaren, beugelzaag, snoeizaag (zo’n kromme), een schep (om de snippers weg te scheppen bij de machine), handschoenen en natuurlijk oordoppen (111dB produceerde de benzine motor). Energie neutraal kan deze methode niet genoemd worden, want er is 5L benzine doorgegaan (ongeveer 1L per uur), ik denk dat de compost deze energie niet gaat terugleveren. Al deed Jean Pain natuurlijk alles op zelf geproduceerd bio-gas (zie film vanaf 2:50). Voor een volgende keer zou ik zeker een grotere versnipperaar huren en eerst al het snoeihout klaarleggen.

Tijdens het vullen van het gat hebben we het eerste stuk slang voor de warmtewisselaar in de compost gelegd. Het is aluminium buis met een kunststof coating van 11mm doorsnede, bedoeld voor vloerverwarming (pdf productinformatie) en speciaal gemaakt voor een goede warmteoverdracht. Deze slang is natuurlijk veel te dun voor een serieuze warmtewinning, maar voor deze testopstelling lijkt het me ideaal omdat je snel kunt meten hoe warm het binnenin de composthoop is. Ook ben ik benieuwd hoe snel je de warmte kunt onttrekken uit een kleine composthoop. Voor het opwarmen van grote hoeveelheden water is waarschijnlijk een slang nodig met meer inhoud, zodat het water langere tijd in de composthoop blijft. Dit zou met dunne slang ook moeten kunnen, door het water te circuleren en op te slaan in een geïsoleerd vat, waarbij de slang slechts als warmtewisselaar fungeert.
Voor een goede compostering moet het hout vochtig zijn. Dit is deels bereikt doordat we vooral vers hout hebben versnipperd, en het heeft behoorlijk geregend. Door het gat in de grond heb ik geen grote bakken nodig om het hout enkele dagen in water te laten weken. Eventueel kan ik met de regenton die op het dakje van de schuur aangesloten is nog extra water over de compost sproeien.
Het was interessant en leerzaam om de eerste lading houtsnippers zelf te maken, maar om een grote hoeveelheid te maken is voor nu te veel werk en zonde van het geld (€90,- per dag voor huur machine en benzine). Veel goedkoper en makkelijker is het om snippers te kopen van lokale gemeentes of bosbeheerders. Die zijn wellicht zelfs beschikbaar als afval en waarschijnlijk groter dan die ik nu zelf heb gemaakt.

22 juli 2011

’s Ochtends (pakweg 18 uur later) heb ik in het midden een termometer in de houtsnippers gestoken en ondanks de dunne laag van 0,2m was het zo snel al behoorlijk warm geworden, ik mat 30°C. En dat bij een buitentemperatuur van 17°C, indrukwekkend!

Vandaag is het tijd om de rest van het gat te vullen met grovere houtsnippers. Na enkele telefoontjes bleek dat vlakbij 200 tot 300 m3 houtsnippers per week (!) worden geproduceerd, bij houtzagerij de Vree in Randwijk. Ze sorteren de snippers in twee groottes (20-30mm en 40-60mm) en het fijne zaagsel wordt eruit gefilterd. De snippers bestaan grofweg uit 70% populier, 15% eiken en 15% douglas/lariks. Ze worden drie maal per week opgehaald voor de spaanplaat en osb industrie en voor energiecentrales en lokale houtvergassingsinstallaties. Puur populieren zaagsel wordt apart bewaard voor de papierindustrie in Renkum. Niet gesorteerd kosten de snippers €15,-/m3 en gesorteerd €21,-/m3. Omdat ik liever geen zaagsel in de composthoop wil (dan komt er geen lucht bij de snippers) en de kleine gesorteerde snippers toevallig erg nat waren (goed voor de compostering), heb ik de gesorteerd snippers gekocht. In onze kleine aanhanger (1,1*2,0*0,4m) past pakweg 1m3 als er een goede kop op zit, dus ik heb vier volle ladingen gehaald. Tezamen met de zelfgemaakte snippers heb ik dan 5m3, dat zou genoeg moeten zijn (1,2^2*pi*1,0= 4,5m3).
Het schoot lekker op vandaag want ik kreeg onverwacht hulp van Piers, Vivian én Rosa die eigenlijk bessen kwamen plukken uit de moestuin. De aanhanger kon niet makkelijk in de buurt van de composthoop komen, dus de extra hulp was heel welkom. Bij elke lading alle snippers uit de kar scheppen op een zeil en de helft in kruiwagens (12x) al direct naar het gat. Dan met z’n vieren het zeil over de grond slepen en leeg kieperen in het gat. Na twee ladingen zat het gat vol met een kop erop (zo’n 0,6m tot de bodem). Natuurlijk hebben we tussendoor steeds de slang in windingen gelegd met een tussenafstand van rond de 0,1m en een diameter van 0,8m. De randen van de kuil vormen een koudebrug omdat daar weinig grond tussen de compost en de buitenlucht zit, dus hebben we de laatste 0,2m rondom de snippers een isolerende kraag van hooi gelegd. Hierdoor wordt de doorsnede van de composthoop op maaiveldniveau 2,2m. De windingen voor de warmtewisselaar worden hierboven dan ook smaller.
Tenslotte hebben we het lange uitstekende eind aan het begin van de slang nog één maal rond de centrale kern gelegd in een grote cirkel van 1,6m doorsnee halverwege de totale hoogte van de uiteindelijke composthoop. Het water kan dan alvast voorverwarmen voor het onderin de composthoop begint aan de centrale spiraal naar boven. Aan de kant van het afdak steek een kort stukje buis uit (afgesloten met een stokje), hier zal later een geïsoleerde slang op aangesloten worden vanaf de pomp.
’s Avonds heb ik 14 strobalen (1,0*0,6*0,4m) opgehaald bij een lokale boer, om de compost te isoleren. Ze vormen een ring van 0,6m hoog en 0,4m dik rondom de composthoop. Ik heb ze half over de rand van het gat geplaatst zoals te zien in de doorsnede bij het ontwerp hierboven.

23 juli 2011

Vanmiddag ben ik verder gegaan met het vullen van de composthoop. De helft van de derde lading snippers heb ik met behulp van een pallet en de kruiwagen over de rand van de nieuwe ‘bak’ van strobalen gekiept. Daarmee zat de composthoop tot een derde van de hoogte van de strobalen vol. Om te voorkomen dat de strobalen naar buiten zouden zakken door het gewicht van de snippers heb ik eerst de composthoop rondom aangeaard met de grond die uit het gat gekomen is. Doordat ik de grond netjes had verspreid aan alle kanten van het gat, ging dit heel gemakkelijk. De grond kwam netjes tot de rand van de strobalen en er is overal nog wat over om de uiteindelijke heuvel af te dekken. Door de grond steeds aan te stampen tijdens het afvullen met de rest van de snippers kun je er makkelijk voor zorgen dat de strobalen netjes rechtop blijven staan en de ring mooi rond wordt. De snippers komen nu tot bijna bovenaan de strobalen, er is nog 0,1m vrij.
De slang voor het aanvoeren van water ligt tussen twee strobalen door en steekt nog 50mm uit bij het afdakje om later een verbinding te kunnen maken. Het laatste stuk slang heeft nog één winding over aan de bovenkant van de hoop en steekt 0,35m recht omhoog zodat deze straks door de bovenste laag snippers en stro-isolatie heen steekt.

Aan het eind van de middag heb ik de laatste vracht houtsnippers gehaald bij de zagerij en bovenop de composthoop geschept. Het is nu echt een hoop, met een mooie schuine top. Er steekt nog een klein stukje slang uit, waar straks (fingers crossed) het warme water uit zal komen. Omdat het vannacht flink gaat regenen heb ik een goot geklust vanaf de regenton, zodat al het water dat van het dak komt rechtstreeks op de houtsnippers loopt. Rondom de top heb ik een geultje gegraven waardoor het water niet over de strobalen stroomt, maar zich goed verspreid door de hele hoop. De bedoeling is dat voor zeker twee dagen lang de houtsnippers nat worden gehouden en het water opzuigen tot een vochtgehalte van meer dan 15%.

24 juli 2011

Ik zit binnen deze pagina uit te typen want de hele dag valt de regen met bakken uit de lucht. Het lijkt wel alsof alles mee zit bij dit project! Vrijwel alle materialen bleken direct in de buurt verkrijgbaar te zijn (zelfs binnen een straal van 10km). Terwijl ik aan het bouwen ben geweest kwam er zodra het nodig was vanzelf hulp opdraven uit de buurt en zelfs het weer is precies zoals het moet zijn. Met wat goede wil blijft het nog twee dagen en nachten regenen, zodat alle houtsnippers flink doorweekt worden. De onderste laag snoeihout snippers zal inmiddels al lekker aan het composteren zijn, al kan ik niet meer meten hoe warm het nu onderin de composthoop is.
Gisteravond heb ik bij een handelaar in de buurt een tweedehands capillaire cv-thermometer gekocht met een snoer van 0,5m lang. In het midden van de hoop heb ik de sensor begraven en bovenop de meter afgedekt met een glazen wekpot ter bescherming tegen de regen. Vooralsnog geeft de thermometer minder dan 20°C aan, want het koude regenwater loopt permanent tussen de snippers door. Ik ben reuze benieuwd hoe snel de thermometer op gaat lopen als ik de composthoop over twee dagen afdek met stro-isolatie en een laagje grond voor de afwatering. Het is dus nog even spannend, maar hopelijk wordt het geduld beloond.

26 juli 2011

Gisteren en vandaag heb ik met emmers zoveel mogelijk beschikbaar regenwater uit tonnen in de tuin over de hoop gegoten. Tussendoor heb ik twee maal een gat gegraven in de snippers om te constateren dat middenin de hoop nog ‘droge’ snippers zaten, dus maar extra water erover gegoten. In totaal 4 maal gegoten, telkens zeker 20 emmers met 10L water, dus 800L, tezamen met de regen die via het dak en rechtstreeks op de hoop gevallen is schat ik het op ruim 1000L water (1m3). Ik zou verwachten dat dit genoeg is om de -toch al niet droge- snippers (5m3) op een vochtgehalte van 20% te brengen.
Omdat ik toch wel benieuwd was of het onderin de hoop al warm werd, heb ik een lange aluminium buis tot onderin de kuil omlaag geduwd. Na enkele minuten snel omhoog gehaald en gevoeld met positief resultaat; onderaan was de buis voor een stuk van ruim 0,3m tamelijk warm. Lastig te schatten hoe warm, maar zeker 30°C.
Vervolgens heb ik aan het uitstekende stukje buis van de warmtewisselaar een stuk tuinslang bevestigd met een trechter. Door een gaasje (tegen de rotzooi) een paar maatbekers water erin gegoten en na ongeveer 2,5L kwam er zowaar water uit het buisje aan de bovenkant van de composthoop. Dit kan goed kloppen want buis van 8,6mm diameter bevat 0,058L/m, dus 37 meter bevat 2,15L. Tel daar 1,5m tuinslang van 3/4″ bij op, dan komt het op 2,57L. Maar het belangrijkste; het water was inderdaad warm. Zelfs bij een permanente stroom water door de buis bleef het warm, misschien nog geen warm douchewater, maar veel aangenamer dan het koude regenwater.
Na drie dagen regen en watergeven heb ik de composthoop ’s middags afgedekt met de overige vijf strobalen en alle gaten dicht gestopt met los hooi dat nog over was van vorige winter. Deze isolatielaag bovenop staat als het ware model voor het verplaatsbare huis dat anders bovenop de composthoop zou staan. Rondom de schuine kanten nog wat bijgewerkt met grond en er omheen wat opgeruimd. Er is niet genoeg grond uit het gat gekomen om de hele hoop af te dekken, maar dat hoeft bij het verplaatsbare huis ook niet. Bovenin is een kuiltje vrij gebleven waar de thermometer afgelezen kan worden en de slang uitkomt. De temperatuur bovenin de hoop lijkt al enkele graden gestegen, maar ook de buitentemperatuur is hoger geworden, dus nog geen bemoedigend resultaat. Het blijft afwachten.

Ter illustratie heb ik een kleine schets gemaakt van de doorsnede van de composthoop. Omdat het niet precies zo geworden is als het eerste ontwerp, hoop ik dat dit plaatje duidelijk laat zien hoe de composthoop nu in elkaar zit en wat de globale maten zijn.

Ook heb ik een lijstje gemaakt van alle gebruikte materialen en de kosten ervan:
€75,-   4m3  houtsnippers 20-30mm
€25,-   14st strobalen 0,4x0,6x1,0m
€93,55  1dag versnipperaar 5L benzine
€70,16  43L  benzine auto + aanhanger
€12,-   4x   overtocht met veerpont
€20,-   1st  thermometer
€0,-    37m  variokomp vloerverwarmingsslang
€0,-    1m3  hooi (resten die over waren)
€0,-    1,5m tuinslang 3/4" en trechter
€295,71      totale kosten

Resultaten

Enkele dagen na de bouw ben ik op vakantie geweest naar Spanje, maar ondertussen heeft mijn vader dagelijks metingen bijgehouden. De eerste week is de temperatuur langzaam gestegen tot de schaal van de thermometer, op 1 augustus (5 dagen na het afdekken met stro) gaf de thermometer 29°C aan. De warmte (en de micro-organismen) uit de onderste laag vers snoeihout waren inmiddels naar boven gekropen door de vochtige houtsnippers. De week erna is de temperatuur hard verder gestegen, tot 46°C (!) op 5 augustus. Daarna nam de temperatuur weer geleidelijk aan af tot een constante waarde van rond de 40°C, die nu al een week aanhoudt. De precieze meetwaarden houd ik hieronder bij in een lijstje:

dag  datum    Tb   Tm

ma    1 aug   22   29
di    2 aug   27   33
wo    3 aug   25   39   Tz (zijkant)
do    4 aug   25   41   35
vr    5 aug   23   46
za    6 aug   24   46
zo    7 aug   19   42
ma    8 aug   19   40
di    9 aug   17   40
wo   10 aug   20   39
do   11 aug   21   39
vr   12 aug   20   39   Tb
za   13 aug   20   39   28
zo   14 aug   18   40   22

Tb = maximale buiten temperatuur (°C) via Weatherspark.com
Tm = middenin de composthoop (°C)
Tb = badwater temperatuur (°C)

 

Tot zover ben ik erg tevreden over de resultaten. De eerste test kan bevestigen dat een kleine composthoop zoals deze ook een constante verwarming kan leveren. Het is geen 60°C, maar dat was ook niet te verwachten en voor vloerverwarming is een temperatuur van 40°C ideaal. Veel belangrijker is het vasthouden van dezelfde temperatuur over een langere periode. De komende weken (maanden?) zullen uitwijzen hoe lang de composthoop op temperatuur blijft.
Er was voorafgaand enige twijfel over de samenstelling van de houtsnippers. Omdat de grootste hoeveelheid snippers van de zagerij vooral koolstof bevat, kan er voor langere tijd energie uit gehaald worden. De vraag was echter of de kleine laag stikstof en glucose rijk materiaal onderin (vers snoeihout) genoeg zou zijn om de het composteringsproces op te starten. In andere voorbeelden werden ook wel koeienuitwerpselen door de houtsnippers gemengd voor genoeg stikstof. Blijkbaar was het in dit geval genoeg om grofweg 20% stikstof houdend materiaal onderin de composthoop te hebben voor het opstarten.
Na terugkomst van vakantie heb ik een deel van de strobalen aan de bovenkant weggehaald om te kijken of de houtsnippers nog vochtig waren en te voelen hoe warm de snippers bovenin zijn. Het was werkelijk heerlijk om twee handen vol met vochtige snippers op te pakken. Ze waren nog goed vochtig en bijna te warm om vast te houden. Nicoline zei meteen: “Voortaan kan ik m’n warme kruik vullen met houtsnippers, lekker voor ’s avonds in m’n bed.”

13 augustus 2011 – de badkuip

De belangrijkste test voor de composthoop moest nog gedaan worden, namelijk het produceren van warm water. Ook al ligt er een slang met maar een kleine inhoud (2,15L) door de composthoop, moet het toch mogelijk zijn om met een lage doorstroomsnelheid water op te warmen. De slang zou het beste functioneren als warmtewisselaar in combinatie met een geïsoleerd vat en een pomp die het water permanent circuleert. Met een warmtewinst van enkele graden kan het water in de boiler dan al tot hoge temperaturen worden verwarmd (net als bij een zonnecollector). De benodigde materialen om dit te testen waren nog niet voorhanden, maar het leek me toch leuk om eens te zien hoe warm het water kon worden door het éénmaal direct door de composthoop te laten stromen.
Samen met Henk, Nicoline en Ilonka heb ik een oude stalen badkuip op de composthoop gezet in de ruimte die vrij was gekomen bij het open maken van de strobalen isolatie aan de bovenkant. De bodem van de badkuip ligt in een bedje van warme houtsnippers, direct op de compost-to-be en rondom is de badkuip weer ingepakt in strobalen en losse plukken stro-isolatie. Bovenop de strobalen hebben we van een oude pallet twee kleine vlonders gemaakt en met een oude verchroomde kraan erbij ziet het er uit als een hippe buitenbadkamer. De kraan zit aangesloten op de slang van de warmtewisselaar die bovenaan uit de composthoop komt. Aan het andere uiteinde hebben we een lange tuinslang gemaakt vanaf de schuur waar waterleiding is. Zo kun je de ‘badkraan’ opendraaien en loopt het leidingwater (van 16°C) door de composthoop voordat het in het bad stroomt.
De eerste paar liter water (die al in de slang aanwezig was) is opgewarmd tot 42°C, waarna het water snel koeler wordt. Na een beetje experimenteren blijft het water constant rond 30°C bij een stroomsnelheid van 0,75L/minuut, het blijft dan grofweg 3 minuten in de hoop waarbij het 14° in temperatuur stijgt. Bij deze metingen was het buiten regenachtig druilweer en 18°C.
Niettemin waren Nicoline en Ilonka bereid om de kou en motregen te trotseren en in bikini de ‘hot tub’ uit te testen. Het water was helaas niet zo ‘hot’ als we zouden willen (30°C in plaats van 37°C) en het duurde met 0,75L/min ook erg lang (2 uur) voordat de badkuip vol zou zijn. We hebben toch maar een paar emmers heet water uit de (gasgestookte cv-ketel) kraan bij het bad gegoten zodat de dames geen kou zouden vatten. Het was wel prettig dat de stalen badkuip aan de onderkant al lekker warm werd door de compost eronder. Hiernaast een paar foto’s van ons bij de badkuip als pr-plaatjes voor het stimuleren van compostverwarming. Dit experiment ga ik volgende zomer zeker weten herhalen in een grotere variant met een echte ronde ‘hot tub’ die via een circulatiepomp met filter het bad geheel kan verwarmen met warmte uit compost. De temperatuur van het badwater heb ik naderhand gemeten (22°C) en de compost houdt het nog enkele graden warmer dan de buitentemperatuur ondanks dat het flink afkoelt door de buitenlucht.

Aan het eind van de middag ben ik zelf ook nog even in het bad geweest. Dat voelde als genieten van de beloning van het werk om de composthoop te bouwen. Heerlijk om op m’n rug te liggen op het warmte staal terwijl ik onder me de warmte van de compost voelde stralen en boven me de boomtakken waaiden in de frisse wind. Zo zou het verplaatsbare huis ook moeten zijn: een warme stalen container tussen hemel en aarde.


Thermometers

Er valt vanalles te meten aan het verplaatsbare huis, maar de temperatuur is voor veel onderdelen belangrijk. Zo mogen pv-panelen niet te warm worden, is het handig om de opbrengst van de zonnecollectoren te weten en ben ik natuurlijk benieuwd naar de warmte die door de composthoop wordt geproduceerd. Voor het gemak is het ook handig om één en ander te regelen met een thermostaat. Daarom een zoektocht naar thermometers en gerelateerde producten.

Er bestaan allerlei types thermometers, grofweg zijn ze onderverdeeld in twee groepen. Thermometers waarbij de uitzetting van een materiaal wordt weergegeven en thermometers die het verschil tussen twee materialen weergeven.

Compost thermometers

Voor het meten van de temperatuur binnen in een composthoop is een steekthermometer erg handig, een stevige roestvrijstalen staaf met in het puntje een sensor. Hiermee kun je gemakkelijk en snel op elke plek in een composthoop meten hoe warm het is. Een andere methode is het aanbrengen van elektronische temperatuursensoren op enkele vaste plaatsen in de compost. Dit is handig voor als het verplaatsbare huis op de composthoop staat en je niet meer gemakkelijk bij de compost kunt komen. Tenslotte kan ook de temperatuur worden gemeten van het water dat door de leidingen in de composthoop stroomt, dit geeft geen precieze temperatuur, maar eerder een gemiddelde van de warmte die wordt afgegeven door de omringende compost.

Steekthermomethers
Er zijn veel soorten steekthermometers verkrijgbaar.
Reotemp uit de VS heeft een simpele bimetaal thermometer speciaal voor kleine composthopen in de achtertuin van $29,- (€20,-) met een lengte van 20″ (508mm). Ze hebben overigens een complete range van meetapperatuur voor composteerders, waaronder professionele en prijzige lange steekthermometers.
Service-Handel-Verkauf (!?) uit Duitsland biedt via yatego.com een range thermometers aan, met enkele geschikte steekthermometers tussen 50 en 450mm lengte voor prijzen tot €20,- dus erg goedkoop (of dat een goede eigenschap is valt te betwijfelen natuurlijk).
Hetzelfde bedrijf heeft ook lange (1-1,5m) capillairthermometers van €13,- die al dan niet met een beschermende huls in de composthoop gestoken kunnen worden.
Pinearts Import Holland uit Roden heeft een digitale steekthermometer van €30,- met een lang krulsnoer eraan en een steker van ongeveer 150mm.
Via marktplaats.nl kom je ook allerlei thermometers tegen, echter weinig lange steekthermometers.
Mountain Trading uit Andelst koopt restpartijen van installateurs op, met o.a. een capillairevaillant cv-thermometer voor €20,- met een snoer van 550mm. Die ben ik maar even gaan kopen omdat het in de buurt is. Toen bleek dat ze ook nog allerlei andere thermometers hadden die niet op marktplaats staan, waaronder een 250mm lange bimetaal steek thermometer van €20,- (en ook nog allerlei ander cv-materiaal en vloerverwarmingspompen). De thermometers functioneren prima, maar zijn aan de korte kant voor in een composthoop.

Later hier meer over andere thermometers, zoals deze handige douchethermometer voor tussen de leiding in. Goed te combineren met een Frank doorstroom watermeter van Wildkamp die laat zien hoeveel water er wordt gebruikt.

Pinearts heeft overigens nog allerlei andere meetapparatuur voor lage prijzen.
 


Compost verwarming

Het kan echt! Met alleen tuinafval en een beetje hulp van de natuur je huis verwarmen. De fransman Jean Pain (1930–1981) bedacht dit in 1960 in het franse Var voor het eerst en heeft veel navolging gekregen. Jean Pain Composting is een methode om van houtsnippers (snoeiafval) snel een goede compost te maken. Daarbij ontstaat ook veel warmte die door middel van een warmtewisselaar in het binnenste van de composthoop overgedragen kan worden naar water. Het warme water kan vervolgens in huis gebruikt worden (douchen, wassen, verwarming). Daarnaast kan in afgesloten vaten met anaerobe vergisting onder hoge temperatuur methaan gas worden verkregen. Dit werd door Jean Pain gebruikt om op te koken, zijn auto te laten rijden en alle benodigde machines voor de houtverwerking te laten draaien. Vooralsnog zijn mij geen voorbeelden bekend waar ook op grote schaal biogas geproduceerd is. Van de warm water productie zijn echter vele voorbeelden te vinden. De meest sprekende en inspirerende zal ik hier noemen.

Er is een Duitse documentaire (Engels ondertiteld) gemaakt in 1980 over het werk van Jean Pain.

In Londerzeel, België is het comité Jean Pain opgericht in 1978. Zij verzorgen de herdruk en verspreiding van het boek dat Jean en Ida Pain schreven: Een Andere Tuin of De Methoden Jean Pain. Op hun website is een korte biografie van Jean en Ida Pain te vinden, alsook een beknopte uitleg over de composteringsmethode.

In 1981 is er in Reader’s Digest een gedetailleerd artikel geschreven over de methode van Jean Pain met duidelijke afbeeldingen en cijfers.

Een enthousiaste en inspirerende man (Rob) uit Wisconsin, Verenigde Staten, heeft in juni en oktober 2010 twee keer een composthoop voor het opwarmen van water gebouwd. Het gaat hem met name om de compost, die hij gebruikt in allerlei permacultuur gerelateerde projecten.

De eerste (Methane Midden) met de bedoeling op kleine schaal Jean Pain’s methode na te doen en als extra bij de compost warm water én methaangas te produceren. De composthoop was een rechthoek van 3,6×3,0m gebouwd van strobalen. In het midden twee stalen 200L oliedrums voor de biovergassing en eromheen gevuld met verse groene snoeihout snippers tot een hoogte van 1,2m. Voor het opwarmen van water heeft hij 170m tuinslang door de hoop gelegd, eerst 90m in windingen om de stalen tonnen (zodat ze gekoeld kunnen worden) omlaag en vervolgens in 4 grote windingen van elk 20m omhoog door de omringende compost met een tussenafstand van 0,2m. In totaal bevat de hoop ongeveer 7m3 houtsnippers.
In eerste instantie bleef de temperatuur rond 50°C hangen. Maar na de eerste twee weken en het toevoegen van een extra laag met gesnipperd gras en houtsnippers met daarop een isolatie laag van stro was de temperatuur gestegen naar 57°C. Het water dat door de composthoop stroomde in een gesloten circuit werd 40°C met een snelheid van 15L/minuut. Het produceren van methaan is niet gelukt en ook de temperatuur wilde niet erg hoog stijgen. Zijn conclusies heeft Rob samengevat in enkele verbeterpunten: gebruik geen rubber slang, maak geen rechthoek maar een cirkel, een grote tank kan alleen in het midden als de hoop heel groot is, dus kies voor een kleine composthoop tussen warm water óf methaan productie, gebruik groen vers hout met bladeren voor een hoge stikstof inhoud. Conclusie is dat het systeem van Jean Pain werkt en dat je heel gelukkig wordt van een gigantische berg compost die je kunt gebruiken in de tuin.

De tweede versie (Midden L’eau Chaude) had meer succes en produceerde naast compost alleen warm water. De composthoop was 2,75m diameter en 2,1m hoog, met een kern van 0,9m doorsnee waaromheen 170m PE slang van 1″ (25mm) diameter gewonden zit. De buitenkant is geïsoleerd met strobalen waarmee de totale diameter op 3,6m komt. Het is dus een grote composthoop, maar nog lang niet zo enorm als die van Jean Pain. Rob heeft zelf al het benodigde snoeihout (13m3) geoogst en versnipperd bij twee lokale boerderijen.
Tijdens de bouw eind oktober 2010 was de temperatuur al 66°C terwijl het buiten vroor. Na twee weken is de hoop afgekoeld tot 46°C en het water uit de binnenkant van de hoop tot 38°C. Rob maakt zich zorgen dat het stikstof gehalte van het najaarshout te laag is geweest en voegt opgeloste kunstmest toe door het over de hoop te gieten. Of dit heeft geholpen laat hij niet meer weten via facebook en ook niet op z’n blog.

Leigh Blackall uit Canberra, Australië heeft (naast een ontwerp voor een verplaatsbaar containerhuis) een kleine versie gemaakt zonder isolatie. De hoop is zo’n 2,4m diameter en 1,2m hoog met 150m buis van 1 1/4″ PE in windingen van zo’n 1,6m diameter, smaller naar boven toe en dicht tegen de buitenkant van de hoop. De hoop gaf warm water in het begin van de herfst van 9 tot 22 april 2010 (vergelijkbaar met oktober op het noordelijk halfrond) en koelde daarna af met slecht weer. Later heeft hij de composthoop uitgegraven en aangevuld met een dikkere laag snippers rondom. Dit heeft even geholpen, maar niet genoeg, toen het buiten ging vriezen is de hoop weer afgekoeld. Verder nieuws is nog niet bekend.
Naast een blogpost is er een serie van schokkerige en lichtelijk chaotische filmjes van gemaakt.

In Bellingham, Washington bouwde Brian Kerkvliet een kleine composthoop om douchewater te verwarmen. De hoop is ongeveer 2,5m diameter en was waarschijnlijk ruim een meter hoog. Hij produceerde twee maanden lang warm water, in het begin 71°C en later koelde het af tot 27°C. Hij bouwde de composthoop in ongeveer 1,5 uur met 3 man van lokaal verzameld materiaal. In totaal is het warm water gebruikt voor ongeveer 500 douches.

Wanneer je op Youtube zoekt naar “Jean Pain compost” vindt je nog vele andere voorbeelden. Wellicht dat ik binnenkort hier nog de precieze gegevens van enkele anderen uitschrijf.

Een duidelijke beknopte uitleg over het broeien (warm worden) van biomassa en de eventuele gevaren ervan wordt gegeven op de online bibliotheek InfoNu. Duidelijk is dat de biomassa minimaal 15% vocht moet bevatten voor een goede ontwikkeling van de micro-organismen.


Compost toiletten

Het lijkt zo normaal om met je ontlasting een paar liter water mee te spoelen (variërend van 4 tot 10 L). Maar dat hoeft helemaal niet, sterker nog, door een watervrij toilet te gebruiken kun je de ontlasting juist benutten!
Er zijn allerlei voorbeelden van compost toiletten bekend, hier een greep:

Loowatt

Een fantastisch idee, namelijk een toilet gemaakt van geperste poep. Om de ontlasting geurvrij op te slaan wordt alles gesealed in een composteerbare zak. De totale inhoud (en zelfs het toilet) kan in een bio-digester omgezet worden in biogas CH4, CO2 en H2O.

Op het moment wordt er alleen nog een toilet van kunststof gemaakt, of deze al te koop is wordt mij niet duidelijk.

Voor meer info kun je het filmpje van de bedenkster Virginia Gardiner bekijken. (zelfs als je niet geïnteresseerd bent in het toilet is het een aanrader omdat het zo heerlijk positief is en je blij maakt :)

Nonolet

Hét voorbeeld uit Nederland, van de Twaalf Ambachten. Een simpel toilet waarbij poep en plas gescheiden wordt. De poep wordt bedekt door papieren doekjes waardoor er geen geur vrij komt. De plas wordt in een tankje opgeslagen en de lucht wordt naar buiten geblazen met een kleine ventilator en eventueel gefilterd met een koolstoffilter. Door het scheiden is het mogelijk de poep te composteren en de plas via een helofytenfilter te reinigen tot schoon water.

Het nonolet is te koop in verschillende varianten, o.a. via de webshop van de Twaalf Ambachten

Precieze informatie over de werking en de voordelen staat ook op de website van de bedenker Sietz Leeflang goed uitgelegd.